تصاویر برجسته

 
CopyRight 2011 - BistoonWall.com

آمار کاربران

نام کاربری

رمز عبور

چنانچه تاکنون عضو این سایت نشده اید می توانید با تکمیل فرم مخصوص عضویت به جمع کاربران این سایت بپیوندید و از امكانات مخصوص كاربران استفاده نمائيد .



چگونگی مواجه با بیماری ارتفاع

یکی از وجوه جالب و عجیب شرطی شدن فیزیکی که ضد داروین گرایی نیز می باشد  این

است که ، به انواع بشر این امکان را می دهد بطور مکرر مبادرت به حضور در مکان هایی

بکند که برای مقابله با آن مهارت کافی را ندارد. کوههای مرتفع دقیقا نشان دهنده چنین

محیط هایی هستند. ارتفاع بالا به دلیل داشتن شدت اثر باورنکردنی بر روی فیزیولوژی بدن ،

می تواند بسیاری از بیماریهای عجیب را ایجاد کند و حتی از انتقال  DNA   به نسل بعدی

نیز می تواند جلوگیری کند. 



پیشگیری کلیدی است که می تواند پتانسیل ابتلا به این بیماریها را کاهش دهد.

توصیه هاییرا که مربوط به میزان متوسط صعود روزانه است را دنبال کنید ، آنقدر مایعات

نوشید که کنترل عمدی مثانه خود را نداشته باشید، و به هر گونه علامت غیر طبیعی

از جمله سردرد ، سرگیجه ، گیجی و یا موارد دیگر توجه کنید. به یاد داشته باشید

شما نخستین فردی نیستید که به K2  صعود می کنید ، مسیر Machu Piccho  

را طی می کنید، در حال عبور از آبشار یخی Kumbho   هستید و یا هر چیز دیگر.

چه اهمیتی دارد که اگر یک یا دو روز بیشتر طول بکشد؟ و اصلا چه اهمیتی دارد

اگر که این دفعه نتوانید به هدفتان برسید؟ دفعه دیگری نیز وجود خواهد داشت.

اگر به مساله ارتفاع بی توجه باشید نه تنها باعث دردسر همراهانتان می شوید

( زمانیکه آنها مجبورند که جنازه تجزیه شده شما را به شهر برگردانند و خانواده تان

را نیز باید مطلع کنند) ، و فرصت دیگری هم نخواهید داشت تا دوباره تلاش کنید.

پس مراقب این " موجود " باشید که نه می توانید آن را ببینید، احساس کنید ،

بشنوید، بچشید و یا ببویید.

 بیماریهای مربوط به ارتفاع

 یکی از مواردی که افراد در ارتفاع بالا یعنی هنگام کوهنوردی با آن مواجهند ، قدرت

تحمل انواع دردهای  شدیدی است که در مجموعه بیماریهای مربوط به ارتفاع قرار می گیرند.

 سه نوع وسیع از انواع فلج ها وجود دارد: بیماری حاد کوهستانی یاAMS  ، ادم ریوی

ارتفاع بالا یاHAPE   ، و ادم مغزی ارتفاع بالا یا HACE  .  

AMS  معمولا به شکل سنتی با این علایم مشخص توضیح داده شده است. گرچه در

اینجا من تمام مواردی را که فرد در ارتفاع بالا و نه در ارتفاعات پایینتر با آن مواجه می شود

را ذکر می کنم اما  چند کلمه ای در ارتباط با علایم نرمال که فرد در ارتفاع بالا با آن

مواجه می شود. اول ، تنفس- عاملی خوشایند و با ارزش در هر ارتفاع. گرچه در ارتفاع

بالا طرز کار تنفس تفاوت خواهد داشت. بیشتر افراد تنفس متناوب را تجربه کرده اند.

این تنفس نامنظم به شکل ابتدا 5 تا 15 ثانیه تنفس بسیار تند به دنبال یک دوره زمان

بدون تنفس است که حبس تنفس نامیده می شود. این حالت هنگام خواب بیشتر

می شود و برای کسی که در چادر کنار شخص خوابیده می تواند یک علامت  باشد.

به نظر این تنفس متناوب در حالات حاد هیچ گونه اثر منفی نخواهند داشت. استفاده

از 125 میلی گرم دیاموکس یا استازولامید قبل از خواب میتواند حالت حبس تنفسی

را از بین ببرد یا کمتر کند.

 دوم ، زمانیکه هر انسانی البته به غیر از شرپاها یا ساکنان مناطق مرتفع به محدوده

ارتفاع 4200 متر و یا بالاتر در مدت زمان زیاد صعود می کند دچار ورم نسبتا شدید 

دستها ، پاها و صورت می شود. این حالت ماندگار نیست و می تواند خنده دار هم باشد.

 حال به حالت های جدی تری از مشکلات ارتفاع بالا می پردازیم.

 بیماری حاد کوهستان یا AMS

 مفهوم زندگی برای بک کوهنورد با سردرد توام است. نا امید نشوید! اما واقعا بدین

شکل است زیرا وجود یا عدم وجود سردرد هنگام صعود ارتفاعات بالا مثل تفاوت بین

زندگی و مرگ است. شاید بپرسید"منظورت چیه؟ " با خرسندی به شما پاسخ

می دهم که " سردرد همان نشانه AMS  لعنتی است."

توصیه

 مانند یک شرپا زندگی کنید.

 توصیه های موثرتر

میزان صعود قابل قبول که می تواند ریسک AMS   را کم کند اما نه اینکه آن را از بین

ببرد  میزان 300 متر افزایش ارتفاع در هر روز است. البته این میزان به طور متوسط در

نظر گرفته می شود. اگر سرعتتان بیشتر شود (در اثر انباشت  حدود 20 واحد

تستوسترون در نوع انسان)  باعث ایجاد سردرد بدی معمولا در پشت چشمها 

می شود ، که اغلب با حالت تهوع  نیز همراه است. در این حالت شما اولین نشانه

از AMS  را دارید.

 اگر محتاطانه در مقابل توصیه های هم هوایی بالا ایستادگی کردید اما هنوز هم

سردرد دارید باید ریشه مشکل خود را بیابید. توصیه موکد در اینجا این است که

دیگر ادامه ندهید، بایستید، فکر کنید و راه حل را پیدا کنید. با استفاده از ایبو بروفن

و ادامه مسیر نه تنها مشکل حل نخواهد شد بلکه باعث مرگ حتمی تان نیز می شود.

موارد بیشماری از کوهنوردان دیده شده که با وجود سردرد و عدم رسیدگی درست،

وضعیت آنها به حالت حادتری مانند HAPE   و یا HACE   تبدیل شده است.

 درمان 

اگر سردرد هنوز وجود دارد ، فورا متوقف شوید ، استراحت کنید و یک لیتر مایعات

مانند  آب بنوشید و یا از داروی مسکن استفاده کنید. ایبو بروفن در بسیاری افراد

جواب می دهد- 800 میلی گرم نه بیشتر و نه کمتر. استامینوفن را هم می توانید

استفاده کنید اگر منع استفاده از ایبو بروفن را دارید و یا اینکه اثر بهتری نسبت به

ایبوبروفن روی شما می گذارد. اگر پس از استفاده از مایعات ، دارو درمانی ، توقف

و استراحت به مدت 30 الی 60 دقیقه هنوز بهتر نشده اید ، شما دچار AMS 

 هستید که وضعیت بسیار جدی است و نیاز به عملکرد دقیق و حساب شده خواهد داشت.  

اول، تا زمانیکه دچار سردرد هستید به هیچ وجه نبایستی به بالاتر صعود کنید

( البته اگر بیمه شما شامل شرط خودکشی نباشد و نگارنده هم پس از مرگتان

ذینفع باشد حال می توانید فورا به صعودتان ادامه دهید!). با توجه به شرایط

می توانید حدود 300 متر در آن شب ارتفاع کم کنید. البته شاید نیازی نباشد اما

اگر پس از گذشت 12 ساعت یا بیشتر هنوز سردرد دارید و یا سردرد شما بدتر شده

و یا نشانه دیگری از AMS   دارید بایستی ارتفاع کم کنید. زمانیکه علایم از بین رفت

می توانید دوباره صعود کنید. اگر سردرد شما با استفاده از مایعات و دارو بر طرف شد

می توانید به صعودتان ادامه دهید.  

با وجود سردرد بعضی کوهنوردان باتجربه که مایعات، ایبو بروفن و همچنین استوزولامید

و یا دکادرون استفاده کرده اند مبادرت به ادامه صعود می کنند در حالیکه سردرد و

دیگر علامت ها هنوز وجود دارند. اما من توصیه به این کار نمی کنم. گرچه، اگر شما

خیلی با تجربه هستید و می خواهید که این کار را انجام دهید آن هم به خودتان بستگی دارد.  

دیاموکس ( استازولامید ) و دکادرون چه هستند؟ 

دیاموکس یا استازولامید محرک تنفسی است که میزان تنفس شما را افزایش می دهد. همچنین سردرد ناشی از  AMS   را نیز کاهش می دهد. 

بعضی افراد باتجربه توصیه می کنند مصرف دیاموکس را به میزان 125 میلی گرم ،

دو بار در روز، از چند روز قبل از صعود شروع کنند. اما بعضی دیگر مصرف دیاموکس

را برای جلوگیری از AMS   به شدت رد می کنند . به این دلیل که معتقدند باعث

می شود نشانه های AMS   آشکار نشود. در واقع تا زمانیکه به توصیه های مربوط

به ارتفاع توجه دارید مصرف آن موردی نخواهد داشت اما سردرد و یا علایم دیگر

AMS   را جدی بگیرید و بخوبی نیز مایعات بنوشید. به خاطر داشته باشید دیاموکس

یا هر داروی دیگر بدین منظور ، پروسه هم هوایی را تسریع نخواهد کرد. 

دکادرون یا دگزامتازون به شکل دیگری کار می کند. با کاهش انباشت مایعات در ریه ها

و مغز کار می کند و استرویید نیز نیست. بنابراین کمک می کند که سردرد ناشی از AMS   بهبود یابد. علاوه بر درمان بیماریهای ارتفاع همچنین این دارو برای جلوگیری از AMS  

و پس از آن HAPE  و HACE   می تواند بکار رود. لیست چند داروی دیگر نیز اینجا آمده است. 

Ginkgo Biloba 

 با توجه به یک آزمایش کوچک و موثق پیشنهاد می شود که از Ginkgo Biloba  

به میزان 120 میلی گرم دو بار در روز و از چند روز قبل از صعود شروع به استفاده کنند.

این دارو کمک می کند که نشانه های اصلی   AMS   به خصوص سردرد کاهش پیدا کنند.  

Viagra  ( Siddenafil Citrate  ) 

گرچه فواید این دارو بخاطر دفع علایم AMS   گزارش شده اما بر خلاف   Ginkgo Biloba  ،  Viagra  و داروهای مشابه یکسری عوارض جانبی جدی دارند مانند افت شدید فشار خون.

بدون هیچگونه مطالعه بیشتر بهتر از از مصرف این دارو خودداری کنید.

منبع: mountainzone.com



ارسال شده در مورخه : دوشنبه، 12 ارديبهشت ماه، 1390 توسط بهرام  پرینت

مرتبط باموضوع :

 نکاتی چند در رابطه با کمک به امداد و نجات هوایی  [ سه شنبه، 30 شهريور ماه، 1395 ] 510 مشاهده
 پرولاپس دريچه ميترال در کوهنوردان:  [ سه شنبه، 20 تير ماه، 1391 ] 2214 مشاهده
 نكته هاي تغذيه اي براي دوچرخه سواران  [ دوشنبه، 10 اسفند ماه، 1394 ] 644 مشاهده
 اصطلاحات پایه کوهنوردی  [ پنجشنبه، 29 بهمن ماه، 1394 ] 570 مشاهده
 ورزش زنان را شادابتر مي كند  [ چهارشنبه، 5 بهمن ماه، 1390 ] 2810 مشاهده
نام شما: [ کاربر جدید ]

(ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]

امتیاز دهی به مطلب

انتخاب ها


 فایل پی دی اف فایل پی دی اف

 گرفتن پرينت از اين مطلب گرفتن پرينت از اين مطلب

 ارسال به دوستان ارسال به دوستان

 گزارش این پست به مدیر سایت _REPORTCONTENT

اشتراک گذاري مطلب